دکتر رضوانی در گفت و گو با وبدا؛ به جای توصیه‌های کلی، بر ساختاردهی دقیق زمان مطالعه تأکید کرد و گفت: توصیه می‌شود مطالعه در فواصل ۲۵ دقیقه‌ایِ تمرکز کامل انجام شود و پس از هر دوره، ۵ دقیقه استراحت فعال (مانند کشش یا حرکت کوتاه) در نظر گرفته شود. پس از چهار چرخه (۱۰۰ دقیقه مطالعه)، یک استراحت طولانی‌تر (۲۰ تا ۳۰ دقیقه‌ای) ضروری است. این ساختار، از خستگی جلوگیری می‌کند.

 

وی با بیان اینکه دانشجویان باید محتوای درسی را نه فقط بر اساس فوریت، بلکه بر اساس ضریب سختی/پیچیدگی شناختی دسته‌بندی کنند. اعلام کرد: مباحث دشوارتر باید در ساعات اوج هوشیاری (معمولاً صبح) برنامه‌ریزی شوند.

 

وی تاکید کرد: اختصاص حداقل ۴۰ درصد زمان مطالعه به مرور فعال (پرسش از خود، استفاده از فلش‌کارت، توضیح دادن مطلب با صدای بلند) به جای صرفاً مطالعه مجدد متن، بازدهی حافظه بلندمدت را به طور معناداری افزایش می‌دهد.

 

وی با بیان اینکه مدیریت زمان در امتحانات، ارتباط مستقیمی با تنظیم هیجانات دارد. استرس مزمن باعث کاهش ظرفیت حافظه فعال می‌شود تنظیم خواب را مورد تاکید قرار داد و گفت: کمبود خواب برای مطالعه بیشتر، در واقع بازدهی زمان مطالعه را کاهش می‌دهد. برنامه ریزی شامل ۷ تا ۸ ساعت خواب شبانه است.

 

دکتر رضوانی خاطرنشان کرد: در فواصل ۵ دقیقه‌ای استراحت، تمرکز بر تنفس عمیق ، سطح کورتیزول (هورمون استرس) را کاهش داده و تمرکز را برای دوره بعدی بازیابی می‌کند.

 

دکتر رضوانی به طور مشخص به نقش حمایتی والدین اشاره و عنوان کرد: والدین باید محیط مطالعه دانشجو را به یک پناهگاه شناختی تبدیل کنند. این به معنای حذف وظایف خانگی غیرضروری از روی دوش دانشجو و به حداقل رساندن ورود و خروج‌های غیرمرتبط به اتاق مطالعه است.

 

وی افزود: والدین باید از پرسش‌های مبتنی بر نتیجه‌گیری (مثل «چند درصد خواندی؟») پرهیز کرده و بر رعایت برنامه تمرکز کنند. وقتی والدین بر اجرای برنامه تأکید می‌کنند، فشار روانی ناشی از کسب نمره کاهش یافته و در نهایت، مدیریت زمان به طور طبیعی بهبود می‌یابد.

 

این مسئول در دانشگاه یادآوری کرد: تنظیم یک برنامه منعطف، احترام به نیازهای بیولوژیک بدن (خواب و تغذیه)، و دریافت حمایت محیطی مناسب، سه رکن اصلی برای تبدیل دوره امتحانات از یک بحران استرسی به یک فرآیند مدیریتی موفق است.